سايت خور :: بناهای تاریخی و مساجد خور :.

بناهاي تاريخي خور
1	مسجد شافعيان قدمت اين مسجد بيش از 200 سال مي باشد و تا کنون چند بار تعمير شده است. نماي مناره قديمي مسجد که متأسفانه تخريب شده است.>> [ .دور نماي مناره جديد مسجد. ]
2	مسجد رسول‌اکرم(ص) (مسجد جامع قديم خور) قدمت مسجد حدود 113 سال مي باشد.	[ عکس مناره مسجد ]
3	حمام عمومي خور اين حمام در سازمان ميراث فرهنگي کشور ثبت شده است. خبر مربوطه در روزنامه همشهري مورخه هجدهم مرداد 1377 در صفحه اخبار شهرستانها بدين شکل منتشر شد: «حمام خور نيز که در شهر خور شهرستان لار قرار دارد مربوط به دوران قاجاريه است و تا چند دهه پيش مورد استفاده اهالي واقع مي شد. اين بنا داراي رخت کن (بئنه) و صحن (گرمخانه) و سرويسهاي بهداشتي به همراه خزينه است و سقف رخت کن و صحن آن شکل گنبدگونه دارد.»
4	حمام عمومي خور در صحراي پدز (پادژ) امروزه تنها خرابه اي از اين حمام باقي مانده است.
5	ساوات کوچه هاي قديمي سقف دار که سقف اين کوچه ها از چوب و تنه نخل ساخته مي شده است.
6	بادگير بنايي که جريان باد را به داخل ساختمان هدايت مي کند و موجب خنکي هوي اتاقهاي داخل ساختمان مي شود، امروزه ديگر از اين بناها ساخته نمي شود و وسايل خنک کننده برقي جايگزين آن شده‌اند.
7	قلعه کوه جنب قبرستان
8	قلعه آصال
9	آصال [ نمايي مربوط به سالها پيش ]
10	زيارت پيرَباراک (پير برّاق) (pira bArAAk)

مساجد و اماکن مذهبي خور
1	مسجد رسول‌اکرم(ص) (مسجدجامع قديم) تأسيس: 1311 ه.ق. تعمير: 1369 ه.ش. [ مثنوي عبدالغفور کَهنه‌اي در وصف مسجد جامع خور ]
2	مسجد ابوبکرصديق(رض) تأسيس: 1361 ه.ش. تعميرنما و صحن مسجد: 1379 ه.ش.
3	مسجد فاروق اعظم(رض) تأسيس:1362 ه.ش. تعمير: 1379 ه.ش.
4	مسجد عثمان ذي‌النورين(رض) تأسيس: 1372 ه.ش.
5	مسجد علي‌بن ابي‌طالب(رض) (مسجد جامع جديد)
6	مسجد شافعيان
7	مسجد حضرت بلال(رض) تأسيس: 1379 ه.ش.
8	مسجد مصلي
9	مکتبخانه خاتم الأنبياء

مثنوي عبدالغفور کَهنه‌اي در وصف مسجد جامع خور
روزي از امــر خـــداوند جــهان	من ز کهنه آمدم در اين مکان
خور چو ديــدم بلادي با صفا	جمله خلقانش به دين مصطفي
برگشادم چشم ناگه در زمان	مسجدي ديدم شدم بس شادمان
اندر آن مسجد که من واصل شدم	بر گشادم باب آن داخل شدم
چون نـــظر کردم از روي يـقين	جــمله ديـدم سـتون نـازنين
چون نظر کردم از روي صــداق	شانزده ديدم ستون با يراق
آن ستونها را چو ديدم پيچ پيچ	صاحبش گفت غم مخور دنيا به هيچ
من نديدم مــکه و مروه و صــفا	ليک ديدم در اين مسجد صفا
حوض آبش ده به ده بود عرض و طول	برگشادم لب به صلوات رسول
چون ز بعد از ظهر تا بعد از عشاء	منتظر مي نشينم لب بر دعا
آمــدند آن مــردمـان با قــبول	جمله مي خواندند مولود رسول
چون بديدم مولود خــيرالانام	ختم کردند از سخنها والسلام
اي غفور اينجا بس است اين مختصر	رو به صاحب خير و باني کن خبر
صاحب خيرش که خير انديش بود	از سخاوت آنچه گويم بيش بود
حاجي زينل است از جد قرار	اصل وي بود از شهر ده و چهار
بعد از آن گويم مثالي العجب	سيد محمد نام و قتالي نسب
شد يقينم لطف حق همراه بود	سيد محمد بن عبدالله بود
ساکن کرمستج بود آن پاک دين	آن بُدي اولاد خير المرسلين
بــاني ديــگر است مــرد ولي	نام او بود حاجي محمد بن علي
از سخاوت بود مردي مــحترم	در بيان خلق خور است پر کرَم
اندر اين مسجد بديدم يک امام	بر مکان حضرت خير الاَنام
بود محمد باقر اسـم آن جناب	طاعت حق را بکردي بي حساب
پيشواي مردمان بودي مدام	اي دهي صلوات بر خير الانام
بُد يکي خادم به غايت بي نظير	حاجي يوسف بود اسم آن فقير
در اين مسجــد مؤذن الـعجب	وي نياسود از طاعت روز و شب
رحمت حق باد بر ايشان همه	بعد از آن بر ما و بر خويشان همه
چند گويي اي غفور اينجا سخن	رو به پايان سال و ماه تاريخش سخن
که سال و تاريخش بگويم آشکار	از هـزار و سيصد و ده و چهـار
چون ز صاحب خير و تاريخش تمام	جمله گفتم لب به تسليم والسلام
بيتهايش چون شمردم يک به يک	بُد حساب بيتهايش سي و يک
هــزاران درود و هــزاران سلام	ز ما بر محمد عربي عليه السلام